روز گذشته به خاطر رها سازی یک عقاب دشتی عازم پارک ملی سرخه حصار شدم.

در بدو ورود تابلوی رستوران پاسارگاد و سفره خانه سنتی زیتون از شاهکارهای جدید معماری در پارک ملی سرخه حصار چشم بیننده را می آزارد.

نکته جالب این که حتی نسبت به هفته گذشته دهها واحد جدید مسکونی و تجاری در دست احداث مشاهده شد.

با توجه به اینکه تنها راه ورود مصالح از کنار ساختمان اصلی اداره کل محیط زیست استان می گذرد و همچنین راه ورودی به منظور جلوگیری از ورود کامیون توسط پاسگاه نیروی انتظامی باریک شده وجود این همه مصالح ساختمانی در منطقه شک بر انگیز است.

البته جواب بسیار ساده و روشن است. ورود هر وانت نیسان مصالح به پارک ملی هزینه های جانبی به دنبال دارد.

( نه این که نشود به سرخه حصار مصالح ساختمانی برد. می شود ٬  میگویند هر که طاووس خواهد جور ...........ی کشد.)